donderdag 24 november 2016

Hoort! Wie klopt daar, kind'ren?

hoor wie klopt daar zachtjes tegen 't raam.
't Is een vreemd'ling, zeker
die verdwaald is zeker.

Hij klopte niet. Hij kwam gewoon binnen. Zonder vragen.
Zachtjes. Neen. Geruisloos als een inbreker.
Zijn schaduw verraadde hem. Gelukkig was het geen schurk.
Wel een verdwaalde vreemdeling.
Hongerig waarschijnlijk, aangetrokken door het laaiende vuur van de kookhaard
en de er bovenop staande pot pruttelende pompoensoep.















Het is 19 uur. Buiten is het sterrenloos pikdonker met temperaturen tegen het vriespunt.
Ik kan hem nu niet wegsturen. Dat ware moord.
Hij kan dus gerust blijven en overnachten waar het hem belieft.
Plaats genoeg. Morgen gaat hij zijn weg wel vervolgen. Hopelijk.
'k Wens hem alvast veel geluk en voorspoed.




maandag 21 november 2016

Quinoa 2.0

Begin september was de quinoa nog een vrij aantrekkelijk gewas. Optisch. Of ik er eetbaar zaad van zou halen stond nog in de sterren geschreven - en ook  hier en daar in het www.















Halfweg september begon zij/hij snel te verkleuren.






























Tegen het einde van de maand sneed ik de planten. Enig zaaduitval
duidde zeker op voldoende rijpheid.















Luchtig opgehangen in de schuur kon het bundeltje narijpen en drogen.




















Dorsen deed ik handmatig door de planten boven een kuip tussen mijn handen, en eventueel vingers, te wrijven. Algauw bleek dat de meeste planten nog niet droog genoeg waren.















Van de exemplaren die werkelijk stroblond waren gleed het zaad zonder weerstand gemakkelijk en vlug door mijn vingers. Anders bij die planten waarvan de bloei nog enige kleur had. Dit waren deze die in het midden van de bundel zaten. Deze hing ik opnieuw op, gespreid en in kleinere bundeltjes.















Toen het weer echter omsloeg en vochtiger werd haalde ik de planten in huis om daar vlugger te drogen.















Eens kurkdroog liet het zaad handenwrijvend gemakkelijk los.















Daarna ging het goedje enkele malen door een zeef (restant van een gesneuvelde pikdorser) zodat het grofste vuil verwijderd werd.















Het geheel werd nog enkele malen krachtig tussen de handen gewreven om nog achtergebleven zaad vrij te krijgen.















De volgende stap was dan het quaf van het quoren scheiden.
Een beetje blowin' in the wind moest de job klaren hoewel ik er geen nobelprijs mee kon winnen.
Wachten op een enigzins stijve bries was als wachten op Godot. Ik haalde dus mijn gerestaureerde wannemolen van de zolder.
De 1.000.000 € vraag was: hoeveel eetbaar zaad zal er na het wannen over blijven.
Het probleem bij het wannen was de hoeveelheid en de richting van de luchttoevoer. Deze kleine hoeveelheid zaad liet niet al teveel try and error toe. Maar soit.
De klus was al vlug geklaard en leverde 391g proper zaad op zijnde de opbrengst van ca. 20 planten ofte ca. 2m² plus de niet te schatten hoeveelheid die bij het instellen van de wannemolen over boord is gegaan.














Het www vertelt mij dat quinoazaad in deze toestand nog omgeven is door een laag zeep, die voor gebruik moet weggewassen worden. Om al dit hard gewonnen zaad niet tegelijkertijd om zeep te helpen probeerde ik toch maar eerst met een uiterst zuinig kopje (25g).
Het wassen onder de kraan, afwisselend koud/lauwwarm, leverde weliswaar geen zeepsop zoals hier beschreven. Lag dat aan de kleine hoeveelheid zaad of was de wasbeurt onvoldoende?
















Na het drogen boven de haard bleef er niets anders meer te doen dan de quinoa klaar te maken en te eten.



Eerst roosterde ik de quinoa, samen met een paar druppels olie. Na het toevoegen van een beetje droge groentenbouillon en wat gemengde kruiden werd het geheel met koud water 'geblust'.
Toen het geheel hevig begon te koken was er nog altijd geen wolkje zeep te bespeuren. Het heerlijke aroma dat zich in de keuken verbreidde had niks met Persil, Dash of Marseille te maken.
Na een goeie 15 minuten was al het water opgenomen en kon de ultieme test plaats vinden.
The proof of the puddin' is in the eatin'

Resultaat: lekker! Het vleugje bitterheid maakt het geheel zelfs interessanter.
Ik mag gewetensvol dit experiment als geslaagd bestempelen

----------------------------

De voedingswaarde van quinoa is onomstreden. Maar als je werkelijk sterft van de honger bieden een dubbele portie frieten XL met zelfgemaakte mayonaise een niet te versmaden (en vlugger) alternatief.
De sierwaarde van de plant daarentegen staat buiten kijf.

woensdag 9 november 2016

Van koe tot keu : bewoonbaar verklaard.

Zo helemaal af is ze nog niet.
Kwestie van tijd, temperatuur en temperament. De details moeten wachten.

Zoals het er nu uitziet ben ik toch al dik tevreden: de keuken is voor het dagelijks gebruik vrij gegeven.
Het aanrecht is volledig.















Het vervaardigen van een niewe keukentafel heb ik tot een goed einde gebracht.





















Het voorlopig geheel mag gezien zijn.

















Maar nu eerst naar buiten. Daar liggen 40m³ beuk te hunkeren naar het zingen van mijn kettingzaag.