vrijdag 25 maart 2016

Paaswandeltocht #20

Vandaag werd het dorp en landerijen, met niet meer dan 85 brievenbussen, alweer bezocht door meer dan 500 wandelaars. De hemel was bedekt, de omgeving gehuld in een treurig grijs.
De paashaas verdeelde paaseieren, bier en schnaps.
Niettegenstaande het druilerige weer was de stemming optimaal. De bewoners uit de omliggende dorpen kwamen weer eens samen. Er werd gegroet, omhelsd, gekust en gevierd. Er werd gegeten, gedronken, gelachen en weer afscheid genomen. De lokale Blaskapelle blies erop los. De wereld was voor de zoveelste keer weer in orde. De stoet rekte zich en slenterde langzaam langs de nog onbewerkte velden, door de bossen, over de oude, inmiddels amper nog herkenbare, DDR-grens.

Ergens in het midden van deze eindeloze mensenketting wandelt een Belg. In gedachten verzonken. Alleen en eenzaam. Alone, all one.




woensdag 23 maart 2016

Terreur.

Terreur is gelijk een composthoop: een hoop afval die na een periode van destructieve hitte in mekaar zakt en de voedingsbodem wordt voor de mooiste bloemen.