maandag 21 november 2016

Quinoa 2.0

Begin september was de quinoa nog een vrij aantrekkelijk gewas. Optisch. Of ik er eetbaar zaad van zou halen stond nog in de sterren geschreven - en ook  hier en daar in het www.















Halfweg september begon zij/hij snel te verkleuren.






























Tegen het einde van de maand sneed ik de planten. Enig zaaduitval
duidde zeker op voldoende rijpheid.















Luchtig opgehangen in de schuur kon het bundeltje narijpen en drogen.




















Dorsen deed ik handmatig door de planten boven een kuip tussen mijn handen, en eventueel vingers, te wrijven. Algauw bleek dat de meeste planten nog niet droog genoeg waren.















Van de exemplaren die werkelijk stroblond waren gleed het zaad zonder weerstand gemakkelijk en vlug door mijn vingers. Anders bij die planten waarvan de bloei nog enige kleur had. Dit waren deze die in het midden van de bundel zaten. Deze hing ik opnieuw op, gespreid en in kleinere bundeltjes.















Toen het weer echter omsloeg en vochtiger werd haalde ik de planten in huis om daar vlugger te drogen.















Eens kurkdroog liet het zaad handenwrijvend gemakkelijk los.















Daarna ging het goedje enkele malen door een zeef (restant van een gesneuvelde pikdorser) zodat het grofste vuil verwijderd werd.















Het geheel werd nog enkele malen krachtig tussen de handen gewreven om nog achtergebleven zaad vrij te krijgen.















De volgende stap was dan het quaf van het quoren scheiden.
Een beetje blowin' in the wind moest de job klaren hoewel ik er geen nobelprijs mee kon winnen.
Wachten op een enigzins stijve bries was als wachten op Godot. Ik haalde dus mijn gerestaureerde wannemolen van de zolder.
De 1.000.000 € vraag was: hoeveel eetbaar zaad zal er na het wannen over blijven.
Het probleem bij het wannen was de hoeveelheid en de richting van de luchttoevoer. Deze kleine hoeveelheid zaad liet niet al teveel try and error toe. Maar soit.
De klus was al vlug geklaard en leverde 391g proper zaad op zijnde de opbrengst van ca. 20 planten ofte ca. 2m² plus de niet te schatten hoeveelheid die bij het instellen van de wannemolen over boord is gegaan.














Het www vertelt mij dat quinoazaad in deze toestand nog omgeven is door een laag zeep, die voor gebruik moet weggewassen worden. Om al dit hard gewonnen zaad niet tegelijkertijd om zeep te helpen probeerde ik toch maar eerst met een uiterst zuinig kopje (25g).
Het wassen onder de kraan, afwisselend koud/lauwwarm, leverde weliswaar geen zeepsop zoals hier beschreven. Lag dat aan de kleine hoeveelheid zaad of was de wasbeurt onvoldoende?
















Na het drogen boven de haard bleef er niets anders meer te doen dan de quinoa klaar te maken en te eten.



Eerst roosterde ik de quinoa, samen met een paar druppels olie. Na het toevoegen van een beetje droge groentenbouillon en wat gemengde kruiden werd het geheel met koud water 'geblust'.
Toen het geheel hevig begon te koken was er nog altijd geen wolkje zeep te bespeuren. Het heerlijke aroma dat zich in de keuken verbreidde had niks met Persil, Dash of Marseille te maken.
Na een goeie 15 minuten was al het water opgenomen en kon de ultieme test plaats vinden.
The proof of the puddin' is in the eatin'

Resultaat: lekker! Het vleugje bitterheid maakt het geheel zelfs interessanter.
Ik mag gewetensvol dit experiment als geslaagd bestempelen

----------------------------

De voedingswaarde van quinoa is onomstreden. Maar als je werkelijk sterft van de honger bieden een dubbele portie frieten XL met zelfgemaakte mayonaise een niet te versmaden (en vlugger) alternatief.
De sierwaarde van de plant daarentegen staat buiten kijf.

8 opmerkingen:

  1. Boeiend en best tijdsintensief experiment is dus geslaagd! Een lekker maaltje quinoa leverde het je op. Voor herhaling vatbaar?
    De eiwitten in de quinoa schijnen van een zeer goed samenstelling te zijn.
    Maar een lekker patatje brengt weer een andere behoefte van ons tot rust ;-)
    Hartelijke groet, Zem.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Zem, Zem,
      Frieten moet je aanspreken met 'frieten'.
      'Patat' is blasphemie! :-)
      De verwerking van deze enkele planten valt eigenlijk wel mee en is wel prettig om te doen.
      Trouwens, aardappelen oogsten en verwerken tot frieten vind ik ook tijd- en arbeidsintensief.

      Verwijderen
  2. Prachtige plant, inderdaad. De sierwaarde zou, indien de plant mijn tuin opleukte, zegevieren op de potentiële oogst.
    Al bij al toch een boeiend experiment mét resultaat. Echter: is het voor herhaling vatbaar of ga je toch maar voor dat pak frieten?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Allicht doe ik dat volgend jaar weer. Als sierplant sowieso.
      En een Belg zonder frieten is gelijk een Duitser zonder Bratwurst.

      Verwijderen
  3. Goed dat je nog andere dingen hebt geteeld om te eten, want dit is veel werk voor weinig opbrengst, maar 't was zeker een leuk experiment.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Gelukkig plant ik ook patatten. Om frieten te bakken. Wat natuurlijk ook leuk is.

      Verwijderen
  4. Interessant en ik veronderstel qua opbrengst niet zo slecht. Vraag me af hoeveel 2m² graan zou opleveren, ter vergelijking.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Graanopbrengst ligt zeker een heel stuk hoger, vooral bij moderne variëteiten en moderne, intensieve teelttechnieken.
      De opbrengst van mijn oerrogge (zie mijn post van 9.2.2014) bedroeg ca. 70kg/200m² = 350g/m². Plus een hele berg stro!
      - oerrogge levert een kleinere korrel (maar veel lekkerder) dan moderne soorten
      - ik had voordien al 2 keer aardappelen op ditzelfde stuk grond
      - compost/stalmest had ik nog niet ter beschikking
      - ik beoog geen optimale opbrengst en laat enerlei achter voor Ceres en Demeter ;-)

      Verwijderen