zaterdag 27 februari 2016

A nice day at the beech.

Het winterse karwij is bijna (sic) geklaard. Wat er nog kapot te zagen en te klieven is valt binnen de maten van mijn ervaring. Het groentenseizoen staat in de startblokken maar vooraleer het vol op gang komt krijg ik alles wel onder dak, ware daar niet dit spreekwooldelijke 'laatste loodje'. Zeg maar 'lood'!











Het liefst van al zou ik buurmans kraan gebruiken om dit gevaarte op de effen bodem te leggen. Maar buurman bezit geen kraan, behalve dan een waterkraan.
Om ze met een of andere buis naar beneden te hevelen zou ik, als mijn berekeningen kloppen, een ca. 10m lange hefboom nodig hebben. De zwaartekracht zou enerzijds die beukestam daar heen brengen waar ik ze graag zou hebben. Anderzijds, aldus mijn berekening, zou de hefboom, met mij aan het uiteinde, pardoes in mijn jongste aardbeienbed  terecht komen. Dat wil ik kost wat kost vermijden: ik heb geen vers plantgoed en het is nu ook niet de tijd van het jaar om aardbeien te planten.
De enige optie is deze knaap, een geschatte 600kg, 4 meter lang en Ø45cm, in situ in schijven van 25cm te zagen. Dergelijke schijven zouden dan toch nog qua gewicht mijn eigenste musculaire capaciteiten ver overtreffen: ik moet ze brevi manu bevorderen naar de plaats waar mijn kliever staat.

Probleemstelling:
1. de diameter van de stam is groter dan de lengte van mijn zaagblad.
2. de stam wordt niet gelijkmatig door het onderliggende hout ondersteund
3. ik mag mij niet in de gevarenzone bevinden wanneer de stam onvoorzien naar beneden zou
    donderen  want ik heb net mijn schoenen gepoetst.
4. ik ben zeker dat bij onoordeelkundig zagen mijn zaag vast geklemd wordt waardoor ik dan
    buurmans zaag moet ontlenen die (zijn zaag) het zelfde lot zal ondergaan.
5. ik moet nadenken.
6. mijn bak bier is leeg.

Opties:
1. een langer blad + ketting kopen.
2. met wiggen de stam ondersteunen.
3. vuile schoenen aantrekken.
4. eerst de buurmans' zaag gebruiken en die eventueel met behulp van de mijne weer bevrijden.
5. het proberen waard.
6. een zaagparty organiseren.

Na nachtelijk overleg heb ik besloten opties 1/4 en 6 te schrappen en mij slechts op nummer 5. te concentreren. Cogito ergo sum, zoem ik zo binnensmonds.

Gisterenavond was de hemel bloedrood en beloofde een stralende zonovergoten dag met temperaturen ietsje boven het vriespunt. Een prachtige dag om mijn zaag te scherpen en de buren te laten mee genieten van mijn actie.

De beuk erin:
Eerst zaag ik om de 25cm van boven naar beneden en dan van voor naar achteren, maar slechts zo ver dat de kans dat de stam doorzakt en mijn zaag vast klemt uitgesloten blijft.




















Na 30 zaagsneden krijgt mijn zaag dorst. Ik ook. De zaagparty was noppes en mijn bak bier is nog altijd leeg. Mijn thermos koffie is intussen al koud en water is voor de koeien.
Mijn buurman had mijn gladiatorenkamp al enige tijd in de gaten. Wetend dat mijn gevecht mijn uiterste concentratie vraagt had hij zich gedekt gehouden maar nu kwam hij van achter de berk te voorschijn en maakte met zijn hand het T-teken. Time. Time für ein Schnaps!
U schnapt het wel. It takes two to tango. Een soldaat kan niet op één been staan.
Gelukkig kan ik niet dansen en ben ik een pacifist. Ik kan mijn buurman ervan overtuigen dat de strijd nog niet gestreden is en dat we eerst later viktorie kunnen kraaien.
"Kan ik mee helpen?"
"Ja. Neem je GSM en houd je duim op 112."
"En dan?"
"Op mijn teken druk je die 112 en roep je 3x luid 'PAN PAN MEDICO'"
"????"
"Never mind."
Ik drink mijn glaasje groeneokkernotenlikeur, tank mijn zaag vol en overleg hoe het nu verder moet.

Ik maak enkele kleine zaagsnedes in het kopse hout om daar met moker en voorhamer wiggen in te drijven.





















Dit doe ik aan beide kanten en werk gestaag naar het midden van de stam.De onderste helften kunnen dan probleemloos weggezaagd worden, samen met de uitsteeksels die verhinderen dat de stam naar beneden kan geheveld worden.
En dan is het zover: de resterende 2 meter kunnen probleemloos in positie gebracht worden en verder door gezaagd.





















Brutaal manueel machogeweld zorgt er voor dat de zware schijven tenslotte het laatste loodje leggen.


















Voilà, het kereltje is gewassen. (Met Stihl, zou Menck zeggen.)
Intussen was mijn buurman alweer verdwenen. Hij had zijn oorkappen vergeten - denk ik.
En daarmee ook zijn Schnaps.
De volgende stap: een bak bier kopen.









10 opmerkingen:

  1. Niks zo slim als een mens, maar hij moet willen denken. Je hebt die klus vakkundig én oordeelkundig geklaard, mijn beste. En inderdaad: met Stihl. En hoe!
    Bon. Trek nu maar je pas gepoetste schoenen aan en ga om een bak bier. Geheel verdiend, vind ik.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Bij deze. En morgen iets minder spectaculair tomaten zaaien.

      Verwijderen
  2. Ik had er geen flauw benul van dat dat allemaal zo simpel niet was, een boom zagen. Er werd hier vandaag ook het één en ander gezaagd en ik moet zeggen dat ik de passie voor kettingzaag en het onlosmakelijk zaagwerk beter begin te begrijpen... zelf beperk ik me wijselijk tot de snoeischaar.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Kettingzaag, snoeischaar of zakmes. Het gevaarlijkste werktuig is een overmoedige geest.

      Verwijderen
  3. Hier past dus geen brute kracht maar geraffineerd denkwerk.
    Tot in de nachtelijke uren.
    Maar het is gelukt met geen enkele krenking van de gepoetste schoenen :-)
    Schnaps en bier komen je werkelijk toe!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. De brute kracht van de zaag is vééél groter dan de mijne. En dit apparaat is, in tegenstelling tot mijzelf, helemaal niet vergevingsgezind.
      Een toast op de goede afloop: proost, Zem ;-)

      Verwijderen
  4. Daar is inderdaad flink gewerkt. Ik vermoed dat je schoenen een nieuwe poetsbeurt kunnen gebruiken.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Inderdaad, maar eerst mijn dreupel en mijn pint achterover werken.

      Verwijderen
  5. Mijn vrouw zegt altijd dat ik niet mag zagen...

    BeantwoordenVerwijderen