dinsdag 13 oktober 2015

Van koe tot keu 1/3.

De oude, in het huis geïntegreerde koestal was wel in de koopprijs meebegrepen maar bij gebrek aan koeien werd deze ruimte onbenut gelaten. In de loop van de DDR-periode deed ook niemand de moeite om de beschadigde muren en vensters te herstellen. Een muur werd gedeeltelijk weggebroken en vervangen door een stalen garagepoort. De vloer bestond uit zand met in het midden een kleine vlakte bakstenen. Het vee moet het hier wel naar de zin gehad hebben: in een hoek stond een grote tegelkachel.

De sinds lang gekoesterde idee deze koestal om te vormen tot keuken begon opeens vorm te nemen.
De zandbodem en bakstenen werden door huurlingen weggehaald en de gehele oppervlakte voorbereid voor een houten vloer. De garagepoort werd vervangen door een terrasdeur. De 'rest' kwam op mijn eigen to do lijst. De tuinactiviteiten werden op 'minimum' geprogrammeerd.

Vooreerst werden de muren bevrijd van het loshangend, voor zover nog voor handen zijnde, plaaster en daarna gerestaureerd.
Twee kleine vensteropeningen waren zwaar beschadigd. Na de nodige herstellingen vervaardigde ik twee passende vensters.



Het bezoek van de obligatorische schoorsteenveger ging gepaard met een -letterlijk- afkeurende blik op de tegelkachel.  "No go, meneer. Té oud. Té vervuilend."


















Het zoeken naar een alternatief bezorgde ons zeker geen hoofdpijn: de gedachte aan een goede keukenhaard zweefde al heel lang door de lucht. Kook-, bak- en verwarmingsstoesstel in één, gevoederd met brandhout uit de regio waardoor het  gasverbruik en ecologische voetafdruk sterk gereduceerd konden worden.
Maar vooraleer dit gewenste stuk in huis kon komen moest ik eerst de handen uit de mouwen steken (althans bij lange mouwen).

Eerst het ongewenste euvel de deur uit wijzen en het ontstane gat toe metsen.






















(De tegels -ongekuist- staan geïntereseerden ter beschikking)














De noodwendige betonsokkel kon gegoten worden,

















genivelleerd,

















en van tegels voorzien.

















Na het drogen van de hardwasolie kon het pronkstuk haar vaste plaats innemen



















en kan ik verder gaan met het leggen van de houten vloer (de 'plancher', dus).





Tijdens de lange wacht/droogtijden kon ik ook  al beginnen met de buitenkant te faceliften.




Maar vooraleer de koe werkelijk keu gaat zijn zal er wel nog veel tijd vergaan.
De tuin schreeuwt om hulp.