maandag 16 februari 2015

Der stoat geschreeven en gedrukt ...

... da je moe scharten woar da 't jukt.

En jeuken doet het.
Het doornemen van de favoriete blogs en een korte blik over de grens deden het jeuken nog toenemen. Het schijnt daar overal lente te zijn.
Het jeuken wordt steeds heviger.
Zaadfirmas dringen er via hun mailings op aan dat er nu al van alles kan gezaaid worden. Ook buiten.
De laatste dagen waren wel zeer zonnig en de sneeuw zal uiteindelijk het onderspit moeten delven.
Maar weg is ze nog niet. De bodem ligt te koukleunen onder een laag ijs.

Gelukkig is de tunnel ijsvrij.
De peterselie heeft de milde en korte winter goed doorstaan.

















De knoflook is aan de groei.

















Het jeuken houdt niet op.
Met een beetje sla te zaaien kan ik eigenlijk niets verkeerd doen.
Zaad genoeg trouwens.

















Na het zaaien uit de losse hand en het zaad iets aan gedrukt zou ik wel water geven maar de ingegraven badkuip is één massieve ijsklomp.
Ik behelp mij dan maar met wat sneeuw.

















Een beetje verpakkingsmateriaal zal de grond wel vochtig houden en de nachtvorst toch een beetje afremmen .
Weldra komt er een dikke glasplaat in de plaats.

















Het jeuken is toch al iets akseptabeler geworden.










woensdag 4 februari 2015

Al dente

-  Goede morgen, Herr Woelmuizenier. :-)
-  Moin.
-  Problemen?
-  Neen, dank U.
-  A.u.b., zet U.
-  Dank U.
-  Problemen gehad?
-  Geen :-)
-  Eens kijken.

Je gaat naar de garage om te vragen wanneer je eens kan voorbij komen om olie te verversen en voor je 't weet sta je op de brug en wordt er gehamerd en geklopt en wat weet ik veel.

-  Hm.. niet erg,  nog niet.
-  ??
-   2.3 labiaal, 2.4 pulpitaal, 2.6 periapicaal
Waarover hebben ze het?
-  Veel is het niet maar IETS moeten we ondernemen.
    Hier en daar een beetje repareren.

Plomberen,lassen, loodgieterij?
Enfin, 't zijn vakmensen. Zij zullen 't wel weten.
Waarom ze daar zulke rare woorden gebruiken is mij een raadsel. Kunnen ze 't niet gewóón zeggen? Waarom deze geheimtaal? Precies alsof ik niet mag weten wat er met mijn oude karkas aan de hand is!
Wat denken ze wel. Huh! Ego magister sum, vos discipuli estis. Voilá.
En als ze denken mij te kunnen overtroeven zeg ik heel gewoon: "Belgae fortissimi inter Gallorum!!"
Daarvan hebben ze natuurlijk niet terug.
Hadden ze maar Asterix in Germania gelezen.
Een grote muil opzetten streelt het ego maar helpen doet het niet.
Een grote bek opentrekken is precies dat wat ze wil. Hoe anders komt zij met haar boormachine en sortiment tangen aan het probleem?

- Zuster Petrarca zal een nieuwe afspraak met je maken ...  (- shit, Zuster Simone is véél knapper)
.... voor de verdere behandeling.

Verrekt, de lauwwarme soep loopt weer terug in mijn bord.






maandag 2 februari 2015

Blogger anonymous

Het is 2 februari.

Nihil obstat






















De winter geeft volgas. Behalve sneeuw ruimen is er buiten niets te doen. De alom tegenwoordige rust nodigt uit tot mijmeren. Met een glimlach terug blikken naar het breiwerk waaraan je al zolang bezig bent. Eventjes kijken hoe het patroon zich gedurende de jaren veranderd heeft. Een 'Autobiographie Sans Paroles'. De steken die je hebt laten vallen en de draad die je terug opgenomen hebt. De vrome tijden, de rebelse tijden.

Fragmenten van een pullover waarvan alleen de buitenkant vrij gegeven wordt.
De warmte behoud ik voor mezelf.
Het gulle lachen wil ik wel graag delen.

In illo tempore was de wereld nog rond


 Voorzichtig werd ik gedwongen om met de echte wereld mee te doen.

Eerste kleuterklas ('t Fröbeltje)

 Of ik wel ooit groot zou worden?

3de kleuterklas bij Zuster Christina

 Eens bij de Chiro ging het toch al iets beter

















Multi vocati pauci vero electi

 Ik mocht zelfs twee ezels begeleiden

 Een beetje plezier mocht natuurlijk ook

Eén en ander nam ernstige vormen aan

zoals mijn Plechtige Communie























Echt of vals, voor de schoolfotograaf gaf je je een beetje moeite

















maar niet alles moest ál te serieus genomen worden

op camp bij de scouts


en een beetje stoefen met mijn fanfare uniform.
 Maar dan deden Dylan, Joplin, Cohen, etc..., hun intrede
(NEEN, 'tzijn niet te mijne!)

Maar het baatte weinig.

Goedgekeurd voor de Dienst.
'Hier temt men leeuwen'

 Het leven is bittere ernst geworden!