zondag 26 mei 2013

Alweer rotweer

Maart te koud. April te warm. Mei te nat en te koud. Juni misschien te droog?
De boeren klagen. Boeren klagen altijd. Ik kan dat weten.
Niet alleen is het te koud voor de tijd van het jaar; ook voor de slakken. Zij hebben
zich tot op warmere dieptes terug getrokken.
De groenten staan daar maar te staan. Alleen de aardbeien bloeien.






















Het gras maakt misbruik van deze niet-te-maaien-periode 
en groeit de tuinkabouter over het hoofd.






















Voor de rest is het stil. Heel stil. Geen vogel te horen. Geen mens, geen kat te zien.
Alleen de tunneljungle schijnt te leven. Dank zei de petrochemie. *grijns*
























Zo'n oktober/november weertje is in mei wel eens aangenaam
maar niet meer als het blijft duren en er geen einde in zicht is.
Voor de boer/tuinder blijft er wel niets anders 
dan vanuit zijn luie zondagnamiddagse stoel een kunstzonnetje aan te staren ...


en een liedje te zingen. 
Misschien wordt het morgen beter. (*zucht*)











dinsdag 14 mei 2013

IJsheiligen

Dit jaar laten ze het vermoedelijk afweten. Het is hun waarschijnlijk veel te warm.
Niet dat ik er treurig om ben. Maar als het verwachte bezoek niet opdaagt en dit ook niet aankondigt sta je daar toch een beetje vertwijfeld. Als ze niet komen doe je gewoon verder. Maar als ze dan toch opeens voor de deur staan sta je zelf voor een pobleem. De enige oplossing is rekening houden met de 2 varianten zodat je voorbereid bent en beide eventualiteiten het hoofd kunt bieden.

Variante 1: ze komen niet.
OK. Ik ga pompoenen uitplanten op de rest van het stukje braakgrond.
















Na het maaien maak ik plantgaten, meng een schep kompost doorheen de aarde en plant.
Om de penen toch maar een beetje te hinderen leg ik een laag karton rondom de planten.






















Daarop komt dan een dikke laag hooi.

Variante 2: ze komen.
Naast elke plant ligt een hoopje hooi klaar om eventueel bezoek  erop te wijzen dat deze plaatsen off-limit zijn en, voor het geval de boodschap niet begrepen wordt, om ze (mijn pompoenen) tegen eventuele late nachtvorst te beschermen.
















Hopelijk laten de slakken het dit jaar ook afweten (*twijfel*).
Voor de zekerheid heb ik toch maar een biervalletje opgesteld.
















Nu nog oppassen dat ik er zelf niet in val. (Wie een bierput graaft voor een ander...)

zondag 5 mei 2013

Netels, penen en spruitjes

De brandnetels en de penen groeien dat het een lieve lust is. (grapje!)
Na jaren lang te hebben gespit en gewoeld wil ik nu toch weten of die zelfplagerij de moeite was.
Op het stukje braakgrond (*) heb ik naast de aardappelen spruitkool geplant.























Eerst heb ik het oude hooi van tussen het groen verwijderd zodat er 2 plantrijen ontstonden.
Voor elke plant werd de grond met een spade wat losgemaakt en met kompost vermengd.
Daarna op deze plaatsen een plant gezet en tussen de planten nog wat kompost verspreid.



Na het geheel toegedekt te hebben met nog meer hooi blijft te hopen dat alles goed gaat.
















Het groen zal wel weer de kop op steken. Hopelijk ook de spruitjes.

(*) komt van het werkwoord 'breken'!

wordt vervolgd

donderdag 2 mei 2013

Nog eens aardappelen

Een deftige scheut in de rug moest ik de tuinarbeid onderbreken.
Mei is al begonnen en de aardappelen willen  in  op de grond.
Gelukkige bestaan er eenvoudigere tuintechnieken dan rug-brekende-grondbewerking.

Het gemulchte braak (what's in a name?) liggend stukje tuin begint al aardig te groenen.
(zie bijdrage van 18.10.2012)

















Drie rijen worden vrij gemaakt om 3x15 knollen te deponeren.
Penen en brandnetels blijven onaangeroerd.






















De knollen worden gewoonweg op de grond gelegd
en toegedekt.






















De volgende stap zal dan het aanaarden aanhooien zijn.

(wordt vervolgd)