zaterdag 8 september 2012

Bovengrondse aardappelen (epiloog)

Veel valt er niet meer te vertellen. 
Het eindresultaat is vergelijkbaar met alle andere jaren. Superoogsten kan ik op mijn zandgrond niet verwachten. Wat ik wel verwacht is dat de dikke mulchlaag (die intussen sterk verrot is) mijn grond veel gaat verbeteren.
Het grote verschil met andere jaren is: 
- ik moest dit jaar mijn aardappelen niet uit de grond ploegen (sic!). De dikke hooilaag 
  heeft de grondvochtig gehouden. Trouwens lagen de knollen bovenop de grond zodat graven helemaal niet meer nodig was.
- hoewel het perceel toch nog door kweekgras overwoekerd was heeft geen enkele wortel 
   de aardappels doorboord.
- vraat door woelmuizen was niet erger dan voorheen en nog altijd akseptabel.
- het roden vraagt slechts een minimale inspanning.
- heel veel werk gespaard: - niet ploegen (spitten)
                                         - niet eggen (harken)
                                         - geen putjes maken
                                          - niet toedekken
                                          - niet aanaarden
                                          - niet wieden
                                           
Gewoon aardappels op de grond leggen, een dikke laag hooi er boven op (eventueel nog eens herhalen wanneer de planten een goeie grootte hebben) en ze eindelijk roden en opeten.
Vooral de melige Adrettas, gekookt in de schil en opgediend met een klomp verse boter.


Smakelijk!