zaterdag 7 juli 2012

Leptinotarsa decemlineata

Eigenlijk vind ik hem/haar best aardig met zijn 10-streepjes-tricootje. Zij komt mij zo zelfbewust-ik-doe-wat ik-doen-moet voor. En dan de manier waarop zij haar eieren onderaan  het blad aanbrengt. Discipline. Alleen, haar babies vind ik niet zo aantrekkelijk. Vettige, roze, vreetzakken! Haar nichtje, Coccinella septempunctata, het vlaamse Pimpampoentje, wekt dan eer de indruk van liefelijke onschuld. Haar eitjes legt zij dan ook zo op een tamelijk naieve ordeloze hoop. Haar nakomelingen zien er wel niet zo stroopkleverig uit als die van de Coloradokever, maar 'Beauties' zijn het eigenlijk ook niet. Het enige mooie aan die grijze beestjes is dat zij de larven van die andere beesten opvreten (alzo staat het in vele tuinboeken). Zelf heb ik dat eigenlijk nog nooit waargenomen. St. Jan geeft het startschot voor de hooioogst. Afhankelijk van het weer ben ik dan tot zo ongeveer midden juli bezig met gras maaien, keren, samenharken, opladen, afladen en zo verder, tot ik genoeg hooi heb voor mijn paar schapen en mulch voor mijn groenten en aardappels. En precies tijdens deze periode dagen die gestreepte lakeien op. Onvermoeibaar proberen ze mijn patatjes te veroveren. Onvermoeibaar ga ik op jacht. Geen gevangenen! Dat kan weken duren. BT (Bacillus thuringiensis) is een beproefd middel in de bio-landbouw. Maar ik verkies handwerk. Intussen heb ik mijn hooi op het droge gebracht. Tijd dus voor een Coloradotrip. Maar wat ziet mijn lodderig oog? Aardappelplanten maar geen kevers! Of dat aan de mulch ligt? Hopen dat het zo blijft.